emprosnet.gr
Όσοι έχουν ζήσει με γάτες, αλλά και οι υπόλοιποι, ένα πράγμα γνωρίζουν σίγουρα: ότι πρόκειται για ζώα υπερευαίσθητα στην καθαριότητα, αρκεί να πούμε ότι κάθε γάτα αφιερώνει κάπου 3,5 ώρες την ημέρα για την καθαριότητά της.
Και μόνον το γεγονός αυτό, μας παρακινεί ώστε να προσφέρουμε στο ζωάκι μας τις συνθήκες εκείνες καθαριότητας και υγιεινής που θα το κάνουν πιο ευτυχισμένο.

Η γάτα από τη φύση της είναι ένα ζώο πολύ καθαρό, πρώτη και τελευταία της φροντίδα, η ατομική καθαριότητα και υγιεινή. Η υγιεινή της γάτας που ζει αποκλειστικά μέσα στο σπίτι, σχετίζεται με την άμμο υγιεινής ή το WC της, τη διατροφή και τα προληπτικά μέτρα κατά των ενδο- και εξωπαρασίτων και, τέλος, το πρόγραμμα εμβολίων της.
Ειδικότερα σε ό,τι αφορά στο WC της γάτας, αυτό αποτελεί απολύτως αναγκαίο μέσο για τη συμβίωσή μας με αυτήν. Στην αγορά κυκλοφορούν ειδικά δοχεία και μια ποικιλία τύπων άμμου υγιεινής. Η ποιότητα αυτής σχετίζεται με την ικανότητα προσρόφησης της υγρασίας των απεκκριμάτων της γάτας, δηλαδή του ούρου και των κοπράνων, καθώς και με την εξουδετέρωση της οσμής τους.
Η αντικατάσταση της άμμου υγιεινής γίνεται σε τακτά διαστήματα, τα οποία συνήθως αναφέρονται στις οδηγίες χρήσης.
Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι το άτομο που απομακρύνει την άμμο και επιμελείται την καθαριότητα του δοχείου υγιεινής, θα χρησιμοποιεί πάντα γάντια μιας χρήσεως.
Σ’ ό,τι αφορά στο λουτρό, στις γάτες δεν είναι επιθυμητό ή και δυσανασχετούν έντονα. Μια υγιής γάτα δεν επιτρέπει καμμία βρομιά στο σώμα της και την απομακρύνει με τη γλώσσα της. Για τον ίδιο λόγο δεν έχουν επίσης ανάγκη χτενίσματος. Η αδρή και «ακανθώδης» επιφάνεια της γλώσσας της αποτελεί μια πολύ αποτελεσματική βούρτσα.
Όμως ορισμένες μακρύτριχες γάτες λεμφατικού χαρακτήρα (π.χ. γάτες Περσίας) έχουν ανάγκη χτενίσματος, άλλως δημιουργούνται «κόμποι» που μπορεί να αποτελέσουν εστίες δερματίτιδας.
Η αυτοπεριποίηση έχει ως αποτέλεσμα οι γάτες να καταπίνουν μεγάλες ποσότητες τριχών, που στο στομάχι και το έντερο μετατρέπονται σε σφαιρικές μάζες, ικανές να λειτουργήσουν ως ξένα σώματα στο πεπτικό. Για τη διευκόλυνση αποβολής των τριχών που καταπίνονται, υπάρχουν στην αγορά ειδικά προς τούτο σκευάσματα.
Όσο για τη διατροφή και την υγιεινή, βασική και απαράβατη συμβουλή είναι η αποφυγή της κακής συνήθειας να χορηγούνται στη γάτα ωμό κρέας και ψάρια.
Το ωμό κρέας μπορεί να καταστήσει τη γάτα φορέα του τοξοπλάσματος, η οποία έτσι μπορεί να μολύνει τον άνθρωπο, και φορέα άλλων μολυσματικών παραγόντων (βακτήρια, παράσιτα), ενώ τα νωπά ψάρια είναι ανθυγιεινά κυρίως για την ίδια τη γάτα, διότι περιέχουν το ένζυμο θειαμηνάση που καταστρέφει τη βιταμίνη Β1.
Τέλος, σε ό,τι αφορά στη διατροφή, καλό είναι ιδιαίτερα η ξηρή τροφή να μην παρατίθεται για συνεχή και κατά βούληση κατανάλωση, αλλά μόνο με τη μορφή ενός ή δύο γευμάτων ημερησίως και ταυτόχρονα οι γάτες να έχουν πρόσβαση σε καθαρό και φρέσκο νερό. Μάλιστα προτιμούν να πίνουν και κατ’ ευθείαν από μια βρύση που στάζει