Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014

«Άνθρωπε, μην πλησιάζεις το φαγητό μου!»

Πολλά σκυλιά αγριεύουν προς τον ιδιοκτήτη τους, αν αυτός πλησιάσει την ώρα του φαγητού. Πώς θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους;
Photo courtesy of Shutterstock
Photo courtesy of Shutterstock
Πρόκειται για μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά, η οποία συνήθως αντιμετωπίζεται με την τακτική «πρέπει να του σπάσεις τον τσαμπουκά για να το κόψει, αφού σου δείχνει κυριαρχία». Λάθος! Στην πραγματικότητα, η συμπεριφορά αυτή είναι πέρα για πέρα φυσιολογική και δεν δηλώνει αντιπαράθεση. Ανήκει στις περιπτώσεις όπου ένας σκύλος ενστικτωδώς προστατεύει την τροφή του για λόγους επιβίωσης (Resource Guarding). Σκεφτείτε πώς θα αλλάζατε εσείς τη συμπεριφορά σας, αν κάποιος ερχόταν συνέχεια και σας έπαιρνε το φαγητό από το πιάτο. Ο σκύλος νομίζει ότι πλησιάζετε για να του πάρετε την τροφή, ακόμα και αν απλώς περνάτε δίπλα του. Το ζητούμενο είναι να τον βοηθήσετε να καταλάβει ότι δεν έχει τίποτα να φοβάται.

Πώς θα με εμπιστευτεί;

Ο μόνος τρόπος για να μη δημιουργήσετε οποιασδήποτε μορφής επιθετικότητα (γρύλισμα, σήκωμα χειλιών, δάγκωμα) σε ένα σκύλο που τρώει ή για να την αντιμετωπίσετε εφόσον ήδη υπάρχει, είναι να σας εμπιστευτεί, να νιώσει δηλαδή ότι «είστε κοντά του χωρίς να σας ενδιαφέρει το φαγητό του». Ετσι, δεν θα υπάρχει ανταγωνιστική συμπεριφορά που να οδηγεί σε κτητικότητα ούτε, στη συνέχεια, σε πιθανή επιθετικότητα. Σκύλος που νιώθει ευτυχής που είστε δίπλα του δεν πρόκειται ποτέ να σας επιτεθεί. Και επειδή σχεδόν πάντα υπάρχουν μικρά παιδιά σε μια οικογένεια, είναι εξίσου σημαντικό να αισθάνεται ευτυχής και με εκείνα. Για παράδειγμα, αν πέσει ένα κομμάτι τυρόπιτας στο πάτωμα και υπάρξει διεκδίκηση, ίσως συμβεί μια μικροσυμπλοκή· η αιτία θα είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης προς αυτά.

Πρόληψη επιθετικότητας και κτίσιμο εμπιστοσύνης

1η ΑΣΚΗΣΗ

Βάζουμε περίπου το μισό γεύμα του στο μπολ και το άλλο μισό σε ένα πλαστικό ποτήρι. Τον τοποθετούμε σε θέση «κάτσε» και του ζητάμε να παραμείνει σε αυτήν για λίγο (περίπου 20 – 30 δευτερόλεπτα), μέχρι να του δώσουμε την άδεια να φάει (με την προϋπόθεση πως έχει καλή και ήρεμη συμπεριφορά). Καθώς τρώει και ενώ παραμένουμε δίπλα του, παίρνουμε από το δικό μας πλαστικό ποτήρι μια π.χ. κροκέτα και την πετάμε στο δικό του μπολ από απόσταση. Ετσι, αντιλαμβάνεται ότι είμαστε δίπλα του για καλό λόγο. Δεν είμαστε εκεί για να του στερήσουμε το γεύμα του, αλλά για να το παράσχουμε. Συνεχίζουμε να του δίνουμε κροκέτες με τον ίδιο τρόπο μέχρι να τελειώσει το γεύμα του. Παράλληλα, θα διαπιστώσετε πως, αδειάζοντας εκείνος πιο γρήγορα το πιάτο του, θα περιμένει να του πετάξουμε κι άλλο. Μέρα με τη μέρα, θα παρατηρήσουμε προοδευτικά μια πλήρη χαλάρωση του ζώου, καθώς και προσμονή της διαδικασίας ανεφοδιασμού. Σταδιακά μπορούμε να πλησιάζουμε όλο και πιο κοντά το χέρι μας που πετάει την κροκέτα, ακόμα και να το βάλουμε μέσα στο μπολ του τη στιγμή που εκείνος τρώει. Αργότερα, μπορούμε και να τον χαϊδεύουμε. Δεν πρέπει να προχωράμε σε στάδια γρήγορα, αν ο ίδιος δεν δείχνει άνετος.
Αν διαπιστώσουμε σε αυτή την άσκηση ότι δεν βελτιώνει τη στάση του, μπορούμε να του δίνουμε με το χέρι μας κάτι δελεαστικότερο από την κροκέτα, όπως κομματάκια κοτόπουλου. Ετσι, θα καταλάβει πως αυτό που του δίνουμε είναι καλύτερο από αυτό που ήδη τρώει!
Σε επόμενο στάδιο, πρέπει να τον βοηθήσουμε να νιώσει ότι όχι μόνο η παρουσία, αλλά και το πλησίασμά μας προς εκείνον την ώρα που τρώει είναι θετικό γεγονός. Ετσι, σε συνέχεια της παραπάνω άσκησης και ενώ του πετάμε μια κροκέτα, απομακρυνόμαστε μισό βήμα από εκείνον και επιστρέφουμε αμέσως, πετώντας και πάλι κροκέτα. Επαναλαμβάνουμε και, εφόσον νιώθει πλέον άνετα, αυξάνουμε την απόσταση στο ένα βήμα κ.ο.κ.

2η ΑΣΚΗΣΗ

Σε περιπτώσεις όπου αισθανόμαστε κάπως αβέβαιοι για τη μελλοντική συμπεριφορά του προς εμάς, μπορούμε να ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη του φροντίζοντας το τάισμά του να γίνεται κατευθείαν από τα χέρια μας (για 1 – 2 εβδομάδες περίπου ή και περισσότερο, αν κριθεί απαραίτητο), ώστε να μας εμπιστευτεί ακόμη περισσότερο.
Τέλος, όσον αφορά περιπτώσεις όπου υπάρχει έστω και ο παραμικρός κίνδυνος τραυματισμού σας ή άλλου μέλους της οικογένειάς σας, θα πρέπει να συμβουλεύεστε ειδικό σε θέματα επιθετικότητας σκύλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου