Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ Μπεκάτσα νοσοκόμα

Όλα τα ζωντανά προσπαθούν να θεραπευτούν έπειτα από ένα τραύμα. Τα σκυλιά γλείφουν συνεχώς την επιφάνεια των πληγών τους, όταν καταφέρνουν να τις φτάνουν με τη γλώσσα τους. Υπάρχουν όμως εμπειρίες στη φύση, σε θηλαστικά που συνεργάζονται και αλληλοβοηθούνται στη θεραπεία κάποιων πληγών ή τραυματισμών.

Συμβαίνει συνήθως μεταξύ των ζώων στις αγέλες ή σε μικρές ομάδες με ισχυρούς δεσμούς. Σε άλλες περιπτώσεις, είναι ζώα που διαβιούν ως αχώριστα ζευγάρια. Η μπεκάτσα δεν είναι αγελαίο ζώο, οπότε αναγκάζεται να ενεργεί από μόνη της. Αλλά τι ακριβώς κάνει, σε περίπτωση τραυματισμού της;
Eχει παρατηρηθεί ένα έργο πραγματικού επιδέσμου στο τραυματισμένο άκρο, όπου η μπεκάτσα έχει χρησιμοποιήσει υλικά του περιβάλλοντος, όπως άργιλος, ξερά φύλλα και φυτικές ίνες
Eχει παρατηρηθεί ένα έργο πραγματικού επιδέσμου στο τραυματισμένο άκρο, όπου η μπεκάτσα έχει χρησιμοποιήσει υλικά του περιβάλλοντος, όπως άργιλος, ξερά φύλλα και φυτικές ίνες
Η κυνηγετική λογοτεχνία, καθώς και πολλές αναλύσεις που έγιναν σε μπεκάτσες που βρέθηκαν τραυματισμένες, μας φανέρωσαν τη μεγάλη ικανότητα της μπεκάτσας να αυτοθεραπεύεται!!
Εκείνες οι περίεργες μάζες φτερών και χόρτου, οι οποίες εμφανίζονταν στα πόδια και στα φτερά, όταν υποβλήθηκαν, σε προσεκτική ανάλυση διαπιστώθηκε ότι αποτελούν εργαλεία ακρίβειας και τεχνικές αυτοθεραπείας.
Η μπεκάτσα καταφέρνει να είναι νοσοκόμα του εαυτού της, και όχι μόνο.
Επειδή, σε κάποιες μυστηριώδεις περιπτώσεις φαίνεται να έχει παρέμβει και το ράμφος μιας συνταξιδιώτισσάς της στη θεραπεία.
Πρώτα, το ράμφος
Ξέρουμε ότι αυτό το υπέροχο εργαλείο, το οποίο είναι απαραίτητο για την ύπαρξή της, μπορεί να έχει και άλλες λειτουργίες.
Η ίδια ικανότητα που προσφέρει το ράμφος για την εύρεση και τη σύλληψη των αγαπημένων σκουληκιών δρα και για τα τραύματα που προκαλούνται από τα σκάγια ή από σοβαρή πληγή από την πρόσκρουση στα ηλεκτρικά καλώδια, σε στύλους ή τζαμαρίες, στην περίπτωση των καταιγίδων που μειώνουν την ικανότητά της στις ασφαλείς πτήσεις.
Πληγή στο στήθος που αποκαθίσταται με πούπουλα αφαιρεμένα από την κοιλιά και τοποθετημένα ανάποδα.
Πληγή στο στήθος που αποκαθίσταται με πούπουλα αφαιρεμένα από την κοιλιά και τοποθετημένα ανάποδα.
Η μπεκάτσα δεν γλείφει τις πληγές της, αλλά επεμβαίνει με το ράμφος.
Ορισμένες αναλύσεις έχουν αποκαλύψει μια εκπληκτική ικανότητα να βάζει ξανά στη θέση του το κόκαλο του ταρσού με εκείνου του μεταταρσίου, που συγκρατούνται μεταξύ τους μόλις με το δέρμα, και στη συνέχεια να κάνει ένα γέμισμα με 32 φτερά της κοιλιάς (πλούσια σε πούπουλο) ανακατεμένα με αίμα, σάλιο και τις εκκρίσεις των αδένων.
Και επειδή δεν ήταν πλήρως καλυμμένο, πρόσθεσε και 24 φτερά της κοιλιάς με μια συγκλονιστική ραφή, όπου τα στελέχη του κάθε φτερού ήταν απόλυτα ευθυγραμμισμένα προκειμένου να διασφαλισθεί μια αισθητή σταθερότητα σε μια δουλειά «αντάξια ενός χειρουργού». (από παρατηρήσεις του γαλλικού Τύπου, το 1956)
Αυτοθεραπεία του ποδιού.
Αυτοθεραπεία του ποδιού.
Σε άλλες πιο πρόσφατες περιπτώσεις, έχει παρατηρηθεί ένα έργο πραγματικού επιδέσμου στο τραυματισμένο άκρο, όπου η μπεκάτσα έχει χρησιμοποιήσει υλικά του περιβάλλοντος, όπως άργιλος, ξερά φύλλα και φυτικές ίνες, ώστε να επιτευχθεί μια εξωτερική προστασία και παράλληλα η ακινητοποίηση του άκρου.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει παρατηρηθεί με ακτινογραφίες, η επιτυχημένη προσπάθεια να σταθεροποιήσει δύο τμήματα ενός σπασμένου μηριαίου οστού από πυροβολισμό, προστατευμένο και φροντισμένο με το μείγμα λάσπης και ινών, σε μορφή καρπού ελιάς..
Πληγή στο ράμφος. Σε αυτήν την περίπτωση η μπεκάτσα θεραπεύτηκε από τη «φίλη νοσοκόμα».
Πληγή στο ράμφος. Σε αυτήν την περίπτωση η μπεκάτσα θεραπεύτηκε από τη «φίλη νοσοκόμα».
Ως εκ τούτου, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι αυτός ο τρόπος φροντίδας είναι το αποτέλεσμα της εθελοντικής συμπεριφοράς για να ενισχύσει και να θεραπεύσει, και όχι ένα παράξενο μείγμα που δημιουργείται από τύχη...
Στην περίπτωση της μπεκάτσας, η ευκαιρία να ξεκουραστεί και ταυτόχρονα να τραφεί καλά, επιτρέπουν στο είδος μια ταχεία επούλωση σε λίγες μάλιστα μέρες, ενώ αν σκεφτούμε τα δικά μας άκρα, χρειάζονται τουλάχιστον 40 ημέρες για να περπατήσουμε ξανά.
Πρώτο πλάνο του επιδέσμου.
Πρώτο πλάνο του επιδέσμου.
Παρατηρήσεις της αυτοθεραπείας στα φτερά, περιγράφουν το σχήμα ενός μικρού κελύφους που αποτελείται από ξεραμένη λάσπη, η οποία όταν φύγει, εμφανίζεται το δέρμα αναγεννημένο και σε ένα όμορφο ροζ χρώμα!
Η αυτοθεραπεία στις μπεκάτσες που έχουν ληφθεί στη αρχή της σεζόν δείχνουν χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν τους προηγούμενους μήνες, οι οποίες είναι ανθεκτικές στις καιρικές συνθήκες και τη μετανάστευση.
Ακτινογραφία που αποδεικνύει τη θεραπεία του ποδιού.
Ακτινογραφία που αποδεικνύει τη θεραπεία του ποδιού.
Σε ό,τι αφορά τις πληγές από γδάρσιμο πάνω στο στήθος συνήθως ανακουφίζονται από την επαφή με το νερό και θωρακίζονται με την απλή επαφή με τη λάσπη ή τη σκόνη.
Η συνάδελφος-νοσοκόμα
Το πλέον λεπτό ζήτημα στις επεμβάσεις αυτοθεραπείας αφορούν τον λαιμό και το ράμφος. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η μπεκάτσα δεν μπορεί να αυτοθεραπευτεί, λόγω του περιορισμού της χειρουργικής επέμβασης στο ίδιο το ράμφος της. Επομένως, πρέπει να επιστρατεύει μια άλλη μπεκάτσα, τη φίλη-νοσοκόμα!
Δεν υπάρχουν οπτικές παρατηρήσεις, πόσω μάλλον βίντεο που να το αποδεικνύουν.
Ομως, σε πολλές περιπτώσεις, οι κυνηγοί διηγούνται την περίπτωση στην οποία παρατήρησαν δύο μπεκάτσες μαζί, όπου η μια πετούσε μακριά και η άλλη κινούνταν με δυσκολία, φανερά πληγωμένη.
Μόνο μια σκέψη μπορεί να γίνει για τη φροντίδα στο επίπεδο του ράμφους, ειδικά στην άνω γνάθο. Παρατηρήθηκαν μικρά φυτικά υπολείμματα που παραμείναν εκεί που τοποθετήθηκαν για να ταμπονάρουν την οπή που προκλήθηκε π.χ. από σκάγι. Σε αυτή την περίπτωση, είναι εύκολο και ρομαντικό να σκεφτεί κανείς την παρέμβαση ενός ράμφους... «νοσοκόμου».
Είναι όμως πιο ρεαλιστικό να θεωρούμε ότι είναι το έργο της γλώσσας της, η οποία ήταν σε θέση να εντοπίσει την οπή και να τοποθετήσει το απαραίτητο υλικό προκειμένου να δημιουργηθεί μια προστατευτική πλάκα, αναμένοντας την επανόρθωση των ιστών.
Επανόρθωση που εμφανίζεται συνήθως με ένα μικρό εξόγκωμα πολύ καλά ορατό στα μάτια μας.
Σε κάθε περίπτωση, το συγκεκριμένο είδος ξέρει καλά τι να κάνει, ξέρει πώς να επιλέξει υλικά από τη φύση για να θεραπευτεί και να αντισταθεί στην εξασθένηση από τον τραυματισμό.
Σε πολλές περιπτώσεις, η μπεκάτσα που αυτοθεραπεύεται είναι λιπόβαρη και με κίνδυνο να τη θηρεύσουν στο έδαφος.
Εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει πάντα δίπλα σε μια τραυματισμένη μπεκάτσα, που προσπαθεί να θεραπευτεί, μία άλλη, έτοιμη να της παράσχει προστασία, υποστήριξη και φροντίδα...
ΑΝΤΖΕΛΑ ΓΑΛΑΤΗ
πηγή:ethnos.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου