Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

"γιατί άδειαζε το πήλινο δοχείο νερού για τα ζωντανά" γράφει ο Κωνσταντίνος Ηλιόπουλος


Είχα που λες ένα πήλινο δοχείο έξω από το σπίτι και έβαζα νερό για τα ζωντανά της περιοχής μου. Κάθε πρωί το δοχείο ήταν άδειο και έμενα με τη χαρά ότι ένα ή περισσότερα ζωντανά ξεδίψασαν. Σήμερα το βράδυ αντιλήφθηκα μια μεσήλικα γειτόνισσα που περνούσε, ότι έχυσε το νερό και όταν τη ρώτησα γιατί το έκανε, μου είπε: «κάθε βράδυ το χύνω εδώ και 4 μήνες για να μην μαζεύονται στη γειτονιά τα κοπρόσκυλα και οι κωλόγατες». Ένα σφίξιμο στο στομάχι δεν με άφησε να μιλήσω όπως ήθελα στο “τιμημένο γηρατειό” όπως θα ήθελα.
 Κατάλαβα όμως με πικρία για ακόμη μια φορά, ότι θέλουμε πολύ δουλειά σαν κοινωνία ακόμη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου