Ας δεχτούμε ότι από αυτά τα 10 - 12 νεογέννητα κουτάβια, θα επιβιώσουν μόλις τα δύο: τα άλλα θα πεθάνουν λίγο μετά τη γέννα ή πριν γίνουν ενός έτους, από ασθένειες, φόλες, αυτοκίνητα, ή κάποια τυχερά θα υιοθετηθούν. Αντίστοιχα, στη διάρκεια του χρόνου, θα πεθάνουν και πολλά από τα 1.000 ενήλικα σκυλιά που ανέφερα στην αρχή: από γηρατειά, δίψα και πείνα, ασθένειες, αυτοκίνητα και μηχανάκια ή ακόμα από δηλητήρια, πυροβολισμούς, κρέμασμα -και τις άλλες καλές συνήθειες που έχουν τα διάφορα δίποδα κτήνη που κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Πόσα θα πεθάνουν;
Ας πούμε, 250 σκυλιά από τα αρχικά 1.000 αδέσποτα, και ας δεχτούμε ότι κάθε χρόνο θα πεθαίνει το 25% των αδέσποτων σκυλιών τα οποία ζουν στη Λέσβο. 
Και τώρα το ερώτημα: Με βάση τα παραπάνω, πόσα αδέσποτα σκυλιά θα υπάρχουν στη Λέσβο, σε 10 χρόνια από σήμερα, αν αφήσουμε την παραπάνω κατάσταση να εξελιχθεί χωρίς να κάνουμε κάτι;
Απάντηση: 17.790 αδέσποτα. Αν δεν κάνουμε σήμερα τίποτα, το 2024 θα έχουμε σχεδόν 18 χιλιάδες αδέσποτα σκυλιά από τα μόλις 1.000 τού 2014. Και το πώς θα αυξάνει ο αριθμός τους χρόνο με το χρόνο φαίνεται από τη μαύρη συμπαγή γραμμή στο Διάγραμμα 1.
Ευτυχώς, όμως, κάτι κάνουμε! Ο Δήμος Λέσβου είναι από τους λίγους δήμους της χώρας μας που έχει ξεκινήσει εδώ και ένα χρόνο πρόγραμμα στείρωσης των αδέσποτων ζώων. Τους τελευταίους 12 μήνες έχουν στειρωθεί περίπου 200 θηλυκά αδέσποτα ζώα.
Πάμε λοιπόν στο δεύτερο ερώτημα: Τι επίδραση (θα) έχει αυτός ο ρυθμός στειρώσεων στον πληθυσμό των αδέσποτων σκυλιών, τι θα καταφέρουμε αν ο Δήμος Λέσβου εξακολουθήσει να στειρώνει περίπου 200 θηλυκά σκυλιά κάθε χρόνο; Θα μειωθεί ο αριθμός των αδέσποτων σε, ας πούμε, 10 χρόνια από σήμερα;
Απάντηση: Αν συνεχίσουμε να έχουμε τον ίδιο αριθμό στειρώσεων, τότε θα περιορίσουμε την αύξησή τους, αλλά δε θα απαλλαγούμε από τα αδέσποτα ζώα. Όπως φαίνεται από τη δεύτερη γραμμή στο Διάγραμμα 1, ο αριθμός των αδέσποτων σκυλιών δε θα αυξηθεί με τους εξωφρενικούς ρυθμούς του πρώτου σεναρίου, αλλά θα έχουμε και πάλι σχεδόν τρεις φορές περισσότερα σκυλιά το 2023 από όσα έχουμε σήμερα.
Τρίτο ερώτημα: Τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε τον αριθμό των αδέσποτων σκυλιών;
Απάντηση: Πολύ απλά, να αυξήσουμε τον αριθμό των στειρώσεων. Αν καταφέρουμε να στειρώνουμε ένα θηλυκό αδέσποτο σκυλί κάθε μέρα του χρόνου, αν δηλαδή οι ετήσιες στειρώσεις ανέβουν από τις 200 στις 365, τότε σε μόλις τέσσερα χρόνια τα αδέσποτα σκυλιά θα έχουν μειωθεί στα 200, ενώ σε 10 χρόνια τα αδέσποτα σκυλιά στους δρόμους της Λέσβου θα είναι ένα αξιοπερίεργο και σπάνιο φαινόμενο, καθώς θα υπάρχουν μόλις 60. 60 αδέσποτα σκυλιά από 1.000 το 2014 (η τελευταία γραμμή στο Διάγραμμα 1).
Τέλος καλό όλα καλά λοιπόν; Όχι! Γιατί εκτός από τα αδέσποτα σκυλιά, στο νησί μας υπάρχουν και τα ιδιόκτητα σκυλιά. Ιδιόκτητα σκυλιά τα οποία αρκετοί ιδιοκτήτες δεν τα στειρώνουν και αυτά κάποια στιγμή θα γεννήσουν  τα κουτάβιά τους -που επειδή οι καλοί τους ιδιοκτήτες δε χρειάζονται ή δεν μπορούν να δώσουν, τα παρατάνε στο δρόμο «για να τα πάρει κάποιος». Ή, όταν το ενήλικο σκυλί τους γεράσει ή δεν είναι πλέον χρήσιμο, το πετάνε και αυτό στο δρόμο, «γιατί μού είναι βάρος». Πόσα ιδιόκτητα σκυλιά πετάγονται κάθε μέρα στο δρόμο; Πολλά, πάρα πολλά, αλλά κανείς δεν ξέρει ακριβώς τον αριθμό.
Ας υποθέσουμε, όμως, ότι σε ολόκληρη τη Λέσβο, καταλήγει στο δρόμο μόνο ένα ενήλικο σκυλί ή κουτάβι την ημέρα.
Μόλις ένα καινούργιο αδέσποτο την ημέρα σε ολόκληρη τη Λέσβο, 365 σκυλιά παρατημένα από τους «ιδιοκτήτες» του κάθε χρόνο.
Ερώτημα τέταρτο, και τελευταίο: Τι επιπτώσεις έχει αυτή η πρακτική, το να έχουμε ένα καινούργιο παρατημένο σκυλί κάθε μέρα, στον αριθμό των αδέσποτων στη Λέσβο;
Απάντηση: Έχει τραγικές επιπτώσεις! Γιατί όσα ζώα και να στειρώνει ο Δήμος, ο αριθμός των αδέσποτων θα αυξάνεται συνεχώς, όπως φαίνεται στο Διάγραμμα 2. Ακόμα και αν ο αριθμός των στειρώσεων διπλασιαστεί και φτάσει στις 400 το χρόνο (και αυτό σημαίνει επίσης να ξοδεύει ο Δήμος Λέσβου τα διπλά χρήματα από όσα ξοδεύει σήμερα), σε 10 χρόνια θα έχουμε 12,5 χιλιάδες αδέσποτα επειδή κάθε μέρα, κάποιος, σε κάποια γωνιά της Λέσβου πετάει ένα μόνο σκυλί στο δρόμο.
Τα παραπάνω αναδεικνύουν ένα απλό δεδομένο: τα αδέσποτα σκυλιά στη Λέσβο δεν πρόκειται να μειωθούν όσο εγκαταλείπονται ιδιόκτητα σκυλιά, ενήλικα και κουτάβια.
Και αν θέλουμε πραγματικά να λύσουμε το πρόβλημα των αδέσποτων ζώων, πρέπει να φροντίσουμε ώστε κάθε ιδιόκτητο σκυλί στη Λέσβο να έχει την ηλεκτρονική «ταυτότητά» του, το τσιπ του. Κάθε ιδιόκτητο σκυλί: του γεωργού, του κτηνοτρόφου, του κυνηγού, του φοιτητή, του ελεύθερου επαγγελματία, του συνταξιούχου, της γιαγιάς στη γειτονιά μας -κάθε ιδιόκτητο σκυλί καθενός από όλους εμάς στη Λέσβο. 
Για να γίνει αυτό, για να διασφαλίσουμε ότι κάθε ιδιόκτητο σκυλί στη Λέσβο είναι τσιπαρισμένο, δεν αρκούν ούτε η καλή διάθεση, ούτε το φιλότιμο, ούτε ο καλός ο λόγος, ούτε οι συμβουλές, ούτε καν η επίκληση στην κοινή λογική. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι, πολύ απλά, να ελεγχθεί αν τηρείται στο 100% ο νόμος (Ν. 4039/2012) ο οποίος προβλέπει 300 ευρώ πρόστιμο αν το σκυλί μου δεν είναι τσιπαρισμένο.
Συνεπώς, αν ο Δήμος Λέσβου και η νέα δημοτική αρχή θέλουν να έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα στον περιορισμό των αδέσποτων ζώων στο νησί μας, η λύση είναι μία και μόνη: να ζητήσει τη συνδρομή της Ελληνικής Αστυνομίας ώστε να αρχίσουν συστηματικοί έλεγχοι των ιδιόκτητων σκυλιών και να επιβάλλονται -άμεσα και επί τόπου- τα προβλεπόμενα πρόστιμα όταν διαπιστώνεται ότι το σκυλί δεν είναι τσιπαρισμένο, όπως ακριβώς απαιτεί η Ελληνική Νομοθεσία (Ν. 4039/2012).
Ένα ατσιπάριστο ιδιόκτητο σκυλί είναι ένα σκυλί υποψήφιο για να καταλήξει αδέσποτο -και αυτό πρέπει να το καταλάβουμε όλοι μας. 
ΥΓ. Οι αριθμοί που αναφέρονται στις εκτιμήσεις των μοντέλων, είναι ενδεικτικοί και όχι ακριβείς, καθώς βασίζονται σε εκτιμήσεις. Ευχαριστώ θερμά το συνάδελφό μου στο Τμήμα Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Κώστα Θεοδώρου, επίκουρο καθηγητή, για την επεξεργασία των μοντέλων.
πηγή:emprosnet.gr