Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

12 Ιούνη "δρόμοι των μνημείων" 2ο Yedi Kule conquest 2016, μέρα νίκης !


Άκουσα την φωνή της Δήμητρας να με καλεί στον χώρο της οργανωτικής επιτροπής. Ήθελα όμως να χωθώ στο πλήθος, να περάσω απ’ όλα τα στέκια, της γραμματείας ,της καταμέτρησης ,να ξαναδώ την αψίδα που τόσο μας παίδεψε το πρωί να την στήσουμε, να μιλήσω με γνωστούς και αγνώστους, ν’ αφουγκραστώ τα συναισθήματα τους , να πάρω απ’ τη χαρά τους και να μοιραστώ την γκρίνια η το παράπονο τους. 

Κάθε αθλητής περίμενε υπομονετικά την σειρά του να παραλάβει  το νούμερο του, να βάλει την ταινία με το μικροτσίπ στα κορδόνια του παπουτσιού του, να περάσει το αριθμό του στην μπλούζα .Ξαφνιάστηκα όταν είδα ένα νεαρό να έχει το νούμερο 300. Χάρηκα όμως, σκέφτηκα ότι τα καταφέραμε. Το είδα στο χαμόγελο τους, στην διάθεση να συμμετάσχουν αυτοί που δεν πρόλαβαν μέχρι την Παρασκευή.

Κάθε ηλικίας άτομα ,ανάμεσα τους να μπερδεύονται τα πιτσιρίκια απ’ το κυνήγι θησαυρού. Κατέγραψα την αγωνία τους να βρουν το κρυμμένο αντικείμενο που ίσως να είναι το κλειδί του κάστρου. Κάποιος μικρός με σταμάτησε , μου έδειχνε την ζωγραφιά που έκανε, με τι τέχνη σκιτσάρισε το Γεντί Κουλέ. Εκείνη την στιγμή ακριβώς, μου γεννήθηκε η ιδέα να παρουσιάσουμε τα έργα των μικρών μαζί με το φωτογραφικό υλικό, που θα συγκεντρώσουμε σε μια έκθεση φωτογραφίας στο Γεντί Κουλέ.

Κάποια στιγμή άκουσα ζεστές φωνές θεατρικές να εκφράζουν πάθος , η ματιά μου έπιασε τα νεαρά παιδιά που πρόβαραν το θεατρικό τους. Κάθε παιδί μια πέτρα μνημείου, κάθε πέτρα  μια ιστορία.

 Ο καιρός άρχισε να συννεφιάζει, οι ανησυχίες να μη χαλάσει αυτή η όμορφη εκδήλωση μ’ έζωσαν. Ρωτούσα και ξαναρωτούσα, τι λέει το μετεωρολογικό. Η φωνή όμως του Γιάννη Σερβετά με ταρακούνησε, μ’ έβγαλε απ’ τις σκέψεις μου, δεν θα μπορούσα άλλωστε, η χροιά της φωνής του χαρίζει γέλιο πριν καν πιάσεις το νόημα αυτού που είπε. Η παρουσία της Βούλας Πατουλίδου με τις συστάσεις γνωριμίας από την Δήμητρα με διέκοψε. Εξάλλου η Βούλα είναι μια αισθαντική παρουσία που αποσπά την προσοχή και του πλέον αδιάφορου. 

Σ’ ένα πηγαδάκι διέκρινα  μια ομάδα ανθρώπων να έχουν περιτριγυρίσει τον κοσμήτορα Σπύρο Κέλλη , με χαρά αποδοχής για τον Δάσκαλο. Παραπέρα στέκονταν ο Κώστας Ζουράρης συγγραφέας και πολιτικός, γνωστός για τις εκφράσεις του, να βρίσκεται σε σκέψεις με απλανές ύφος, να παρακολουθεί τα τεκταινόμενα η να είναι συνεπαρμένος ίσως και συγκινημένος. Έπιασα πάντως να σκιαγραφεί την εκδήλωση θετικά !

Παραδοσιακοί χοροί διέκοψαν το παιχνίδι των σκέψεων μου, ενώ οι αθλητές ετοιμαζόντουσαν για την εκκίνηση. Μεγάλη στιγμή η συμμετοχή και μόνο σ’ ένα αγώνα, πολύ περισσότερο σε αυτόν που είχε σκοπό να μεταφέρουν οι δρομείς το μήνυμα «για ν’ανοίξουν τα μνημεία σε πολυχρηστικές εκδηλώσεις και δράσεις. Η Βούλα ήταν αυτή που έδωσε την εκκίνηση ενώ οι φωτογραφικές μηχανές πήραν φωτιά μαζί με τα πόδια των δρομέων που ξεκίνησαν τον αγώνα γνωριμίας με τα 8 μνημεία .

 Κατά την διάρκεια του αγώνα διάφοροι εμπνευσμένοι ομιλητές, όπως ο Βασίλης Κονιόρδος γνωστός αρχιτέκτων, ο κοσμήτορας Σπύρος Κέλλης,ο  Δημήτρης Τσίποτας συντηρητής Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης, η Όλγα Κατσαβέλη Αρχαιολόγος,κράτησαν το κοινό ίσως και να κατάφεραν να τραβήξουν την προσοχή τους εφόσον οι περισσότεροι είχαν την αγωνία της έκβασης του αγώνα.

Μουσικές ακούστηκαν, τέσσερις διαφορετικές φωνές και ένα όργανο σαν το πιάνο.Ωραίο σχήμα , πρώτη φορά τους άκουγα ζωντανά αν και είχα επισκεφθεί κατ’ επανάληψη το σαιτ τους.Ο Παναγιώτης Κουντούρης παλιός γείτονας θέλησε να τιμήσει την εκδήλωση με την συμμετοχή τους.

Τα μικρά παιδιά το χάρηκαν, οι δρομείς άνοιξαν την διαδρομή των μνημείων και μας παρέσυραν στον δικό τους δρόμο γνωριμίας με τα μνημεία μας. Η χαρά της νίκης αξίζει όσο και της συμμετοχής. Ο πρώτος νικητής του αγώνα έπιασε πολύ καλό χρόνο αλλά ο δεύτερος περίμενε τον τρίτο να τερματίσουν μαζί γιατί θεώρησε άδικο να του πάρει την θέση. Ο αθλητισμός είναι πολιτισμός. Κάθε αθλητής που  συμμετείχε ανέδειξε  το σθένος, τη δύναμη, την τιμή και προπάντων το ευ αγωνίζεσθαι .Κάθε ένας συνοδοιπόρος της προσπάθειας όλων μαζί .

Όλα κύλησαν τέλεια, οι δρομείς ευχαριστημένοι από την διαδρομή , το θεατρικό με την βοήθεια των έφηβων ηθοποιών μας ταξίδεψε στον χρόνο και η μουσική σκηνή των Performers Quartet έκλεισε την εκδήλωση με τις καλύτερες εντυπώσεις .


Αυτή η μέρα κέρδισε το κλειδί που θ’ανοίξει όλα τα μνημεία της χώρας για νέες δράσεις άλλες εκδηλώσεις.

Η νίκη που γράφηκε μέσα στη μέρα αφορούσε όλους τους συμμετέχοντες !

Τάσος Ορφανίδης







































Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου